Güllaç, mısır nişastası, gül suyu, süt ve şekerle hazırlanan geleneksel Türk tatlısıdır. Ramazan ayının simgesi sayılır; ağır iftar sofralarından sonra hafifliğiyle tercih edilir. Kitâb-ı Me'kûlât'ta "Gülac" adıyla tarifi verilmiştir; kökeni Bağdat mutfağına kadar uzanır.
Tarifin tek kritik noktası sütün sıcaklığıdır. Güllaç yaprağı son derece incedir ve kaynar sütte anında erir; tatlı katman katman kalmaz, lapaya döner. Süt yalnızca ılık olmalı, elinizi yakmamalıdır.
Gül suyu da ocaktan alındıktan sonra eklenir. Uçucu aromatik bileşikler ısıyla buharlaşır; kaynayan süte eklenen gül suyunun kokusu servis anına kadar kalmaz. Buzdolabında uzun dinlendirme ise yaprakların sütü tam emmesini sağlar — aceleye getirilen güllaçta yapraklar kuru kalır.