Hedik, bebeğin ilk dişi çıktığında pişirilip komşulara ve akrabalara dağıtılan geleneksel ikramlıktır. Anadolu'da yöreye göre diş buğdayı, diş hedik, dişlik adlarıyla anılır. Buğdayın bereketi ve dişlerin sağlam çıkması dileğiyle yapılır.
Aşure ile aynı malzeme ailesinden gelir ama farklıdır: aşure kaynatılıp kıvamlandırılan bir tatlıyken, hedik haşlanmış tanelerden oluşan, az sulu ve taneli bir ikramlıktır. Tuzlu ve tatlı olmak üzere iki türü vardır; yöreye göre değişir.
Baklagillerin ayrı ayrı haşlanması burada da geçerlidir — buğday, nohut ve fasulye aynı sürede pişmez. Buğdayın fazla pişirilmemesi de önemlidir; dağılan taneler hediği aşureye çevirir, oysa hedikte tanelerin ayırt edilebilir kalması beklenir.
