Lokum, Osmanlı şekerciliğinin dünyaya yayılmış ürünüdür; İngilizcede Turkish delight adıyla bilinir. 18. yüzyılda İstanbul'da Hacı Bekir'in nişasta ve rafine şeker kullanmaya başlamasıyla bugünkü hâlini almıştır.
Evde yapımının tek zorluğu sabırdır. Nişastalı karışımın en az bir saat, kesintisiz karıştırılarak pişmesi gerekir; bu sürede nişasta molekülleri parçalanır ve lokumun kendine has esnek dokusu oluşur. Erken ateşten alınan karışım soğuduğunda ne kesilir ne şekil tutar.
Limon tuzu şurubun kristalleşmesini engeller — atlanırsa lokum kumlu çıkar. Dinlendirme oda sıcaklığında yapılmalıdır; buzdolabında lokum nem çeker ve pudra şekeri erir, yüzeyi yapış yapış olur.