Pestil, meyve pürelerinin kurutulmasıyla elde edilen geleneksel kış hazırlığıdır. Gümüşhane dut pestili en bilinenidir ve coğrafi işaret taşır; Malatya'da kayısı, Anadolu'nun çeşitli yörelerinde erik ve elma pestili yapılır.
Yöntemin temeli suyun uzaklaştırılmasıdır: nem oranı düştükçe mikroorganizmalar üreyemez ve ürün aylarca bozulmadan durur. Buzdolabı olmayan çağların meyve saklama çözümüdür.
Nişasta ya da un eklenmesi geleneksel bir incelikttir ve atlanmamalıdır — saf meyve püresi kuruduğunda cam gibi kırılgan olur, nişasta ise esneklik kazandırır ve pestilin rulo yapılabilmesini sağlar. Kalınlığın her yerde eşit olması da kritiktir: kalın kalan bölgeler tam kurumaz ve saklama sırasında küflenmeye başlar.
