Zerde, adını Farsça zerd (sarı) sözcüğünden alan safranlı pirinç tatlısıdır. Osmanlı mutfağında düğün, sünnet ve bayram sofralarının değişmez tatlısıydı; bugün özellikle İç Anadolu ve Güneydoğu'da düğün yemeklerinde aşure ile birlikte servis edilir.
Rengini ve kokusunu safran verir. Safran doğrudan tencereye atılmaz; ılık suda bekletilerek renk ve aroma bileşenleri suya çıkarılır, ardından pişirmenin sonunda eklenir — uzun kaynatma safranın aromasını uçurur. Safran bulunamazsa zerdeçal renk verir ama aynı kokuyu vermez.
Kıvam ayarı en kritik noktadır. Zerde soğudukça belirgin şekilde koyulaşır; tencerede kıvamlı görünen tatlı, kâsede muhallebiye döner. Ateşten akışkan hâlde alınmalıdır.