Halı Sahanın Sosyolojisi: Salı Akşamı Takımı
Yıllardır aynı saatte, aynı sahada buluşan adamların hikâyesi. Skor unutuluyor, o bir saat kalıyor.
Emre🗓 21 Ağustos 2026 · 👁 14 okunma
Salı akşamı sekiz. Kim gelecek kim gelmeyecek belli değil ama grup sabah dokuzdan beri çalışıyor: "Ben yokum abi, işten çıkamayacağım." "Bir kişi eksiğiz, kardeşini getir." "Kaleye kim geçiyor?" Bu yazışma maçın kendisi kadar eski, hatta bazen ondan daha eğlenceli.
Aslında futbol oynamıyoruz
On beş yıldır aynı adamlarla oynuyorum. Başladığımızda bekârdık, şimdi çoğunun çocuğu var. Kimimiz kilo aldı, kimimiz diz ameliyatı oldu, biri şehir değiştirdi ama hâlâ ayda bir uçakla geliyor — "denk gelmişken" diye. Denk gelmiyor tabii, ayarlıyor.
Skoru kimse ertesi güne taşımıyor. Ama Ahmet'in o kaleci pozisyonunda kafayı yediği akşamı on yıldır konuşuyoruz. Yani hafızada kalan futbol değil, birlikte olunan zaman.
Erkeklerin buluşma bahanesi
Şunu açık söyleyeyim: bizim kuşakta erkekler "seninle görüşmek istiyorum, konuşalım" demeyi pek beceremiyor. Onun yerine bir bahane buluyoruz. Halı saha o bahane. Kimse "arkadaşımı özledim" demiyor; "kadro eksik" diyor.
Sahaya çıkınca da mesele futbol olmuyor zaten. Soyunma odasında iş konuşuluyor, kimin borcu var, kimin annesi hasta, kim işten çıkarıldı. Maçtan sonraki çay bazen maçtan uzun sürüyor. Doktora gitmeyen adam orada "göğsümde bir sıkışma var" diyor ve ertesi hafta biri onu zorla hastaneye götürüyor. Bu ciddi bir şey ya, şaka değil.
Kaybolan sahalar
Son yıllarda mahalledeki sahaların yarısı kapandı; yerlerine site yapıldı. Kalanların saat ücreti de öyle bir arttı ki, üniversite öğrencisi arkadaşlar artık zor geliyor. Bir spor tesisinin kapanması sadece bir saha eksilmesi değil — orada haftada bir buluşan otuz kişinin buluşma sebebi eksiliyor.
Belediyelerden tek istediğim şu: mahalle sahalarını kâr merkezi gibi görmeyin. O saha, mahallenin en ucuz sosyal hizmeti. Orada hem kalp sağlığı üretiliyor hem arkadaşlık.
Bu arada haberiniz olsun: burada, sohbet odalarında da bir sürü halı saha grubu kuruldu yıllar içinde. İnsanlar tanışıyor, şehirlerinde buluşuyor, sonra maç yapıyor. İnternette başlayıp sahada devam eden dostluk bana hep iyi gelmiştir — ekranın bir işe yaradığını gösterir.
Bu salı yine sekizde toplanıyoruz. Yine bir kişi eksik olacak, yine kimse kaleye geçmek istemeyecek. Yine güzel olacak.