Uzun yıllardır arkeologların aklını kurcalayan bir soru vardı: Antik Mısır prensesleri mezarlarında bulunan yay, ok, hançer ve balta gibi silahlar gerçekten kullanılmış mı, yoksa sadece törensel süs eşyaları mıydı? Mısır'ın Orta Krallık dönemine ait Dahshur mezar kompleksinde keşfedilen altı kraliyet mumyasının yeni bir kemik incelemesi, bu soruya çarpıcı bir yanıt sunuyor. Araştırmacılar, bu kadınların hayatları boyunca silahları aktif olarak kullandıklarına dair somut izler buldu.
Frontiers in Environmental Archaeology dergisinde yayımlanan çalışmanın lideri Dr. Zeinab Hashesh, "Kraliyet ailesinin özellikle kadın üyeleri, okçuluk ve avcılık gibi fiziksel olarak zorlayıcı faaliyetlerde aktif katılımcılar olmuşlardır" diyerek bulguların temelini açıkladı. Araştırma, Dahshur’da 1890’larda ortaya çıkarılan ve 2020 yılında Mısır Müzesi’nde yeniden tanımlanan altı mumyayı kapsıyor. Bu mumyalar arasında, firavun Amenemhat II’nin kızları ve kız kardeşleri olan Prenses Ita, Prenses Khenmet, Prenses Itaweret ve henüz kesin kimliği belirlenemeyen bir kadın (muhtemelen Prenses Sathathormeryt) ile Prenses Noub‑Hotep ve Kral Hor yer alıyor.
Mezarların içinde erkek mezarlarında sıkça rastlanan silahlar bulunmuştu; özellikle Prenses Ita’nın lahitinde süslü bir hançer, diğer prenseslerin mezarlarında ise yay ve oklar yer alıyordu. Kemik incelemeleri, bu kadınların üst vücut kas bağlarının olağanüstü gelişmiş olduğunu gösterdi. Örneğin, Prenses Ita’nın 28‑34 yaşları arasında olduğu tahmin edilen kemikleri, mızrak ya da hançer gibi ağır silahları sıkça kullandığını işaret eden güçlü kas tutulumları taşıyor. Prenses Khenmet’in ise 30’lu yaşlarının sonları ya da 40’lı yaşlarının başında olduğu, ince kemik yapısına rağmen çok sağlam bağ dokularına sahip olduğu belirlendi.
En çarpıcı bulgular, Prenses Itaweret’in kemiklerinde okçuluğa özgü izlerin bulunmasıydı. 20‑34 yaşları arasında olduğu tahmin edilen bu prenses, kırık kaburgalar ve ayak kırıklarıyla hayatta kalmış; bu yaralanmaların ok atarken ya da av sırasında meydana gelmiş olabileceği düşünülüyor. Benzer şekilde, Prenses Noub‑Hotep ve Kral Hor’un da okçulukla ilişkili kas gelişimi sergilediği tespit edildi. Araştırmacılar, bu kas gelişiminin tekrarlayan, yüksek yoğunluklu hareketlerin – örneğin yay çekme ya da silah dengeleme – uzun vadeli pratiğinin bir sonucu olduğunu vurguluyor.
Yaralanma izleri de bu aktif yaşam tarzının bir başka kanıtı olarak öne çıkıyor. Prenses Itaweret’in kaburga kırıkları, ayak kırıkları ve kız kardeşlerin omurga üzerindeki nadir anormallikleri, muhtemelen av, askeri eğitim ya da benzeri zorlayıcı aktiviteler sırasında meydana gelen kazalarla ilişkilendirildi. Bu travmaların iyileşmiş olması, dönemin kraliyet sınıfının gelişmiş tıbbi bakım imkanına sahip olduğuna işaret ediyor. Ayrıca, kız kardeşlerin omurga anormalliklerinin, aile içi akrabalık ilişkilerinin bir göstergesi olabileceği de araştırmacılar tarafından dile getirildi.
Bu bulgular, antik Mısır’da kraliyet kadınlarının sadece sembolik roller üstlenmediğini, aynı zamanda fiziksel olarak zorlayıcı görevlerde de yer aldıklarını ortaya koyuyor. Silahların mezar içinde bulunması artık sadece bir tören öğesi değil, bu kadınların yaşamlarının bir parçası olduğunu kanıtlayan somut bir delil olarak değerlendiriliyor. Araştırmanın sınırlamaları arasında, baş kemiklerinin kaybolmuş olması ve bu yüzden bazı biyokimyasal analizlerin yapılamaması bulunuyor; ancak mevcut kemik verileri, Orta Krallık dönemindeki kraliyet kadınlarının aktif ve hatta belki de askeri bir eğitim aldığını güçlü bir şekilde destekliyor.
