Babagannuş, Levant mutfaklarının klasik patlıcan mezesidir; Lübnan, Suriye ve Filistin'de yaygındır. Adının Arapça "şımarık baba" anlamına geldiği söylenir. Türkiye'de Hatay mutfağında da bulunur.
Türk mutfağındaki patlıcan salatasıyla akrabadır ama farkı tahindir: tahin mezeye yağlı bir dolgunluk ve fındıksı bir derinlik katar, limonun asidi de bunu dengeler.
Mezenin kalitesini belirleyen iki nokta vardır. Birincisi közlemenin doğrudan alevde yapılmasıdır — kabuğun yanması patlıcanın içine dumanımsı bir aroma taşır ki babagannuşu babagannuş yapan da budur. İkincisi patlıcanın suyunun süzülmesidir; patlıcan çok su içerir ve süzülmezse meze sulanır. Rondo yerine bıçak ya da çatal kullanmak da dokunun korunmasını sağlar.
