Denizli kebabı, Denizli ve çevresinde 1900'lü yılların başından beri yapılan, yörenin en bilinen et yemeğidir. Mangalda değil fırında, uzun süre ve düşük ısıda pişirilmesiyle diğer kebaplardan ayrılır.
Tarifin sırrı sabırdır. Kuzu eti 160 derecede iki buçuk saat, kendi yağı ve buharı içinde pişer. Bu yavaş pişirme etin bağ dokusunu jelatine çevirir; sonuçta çatalla dağılan, ağızda eriyen bir doku ortaya çıkar. Yüksek ısıda hızlı pişirmek aynı sonucu asla vermez.
İkinci kritik nokta kabın sızdırmaz olmasıdır. Folyo gevşek kapatılırsa buhar kaçar, et kurur. Son yarım saatte folyonun açılması ise iki işe yarar: üstteki fazla su uçar ve etin yüzeyi iştah açıcı bir renk alır.