Döner, dikey şişte döndürülerek pişirilen etin ince dilimlenmesiyle yapılan, Türk mutfağının dünyaya en çok yayılmış yemeğidir. 19. yüzyılda Bursa'da İskender Efendi'nin şişi dikey konuma getirmesiyle bugünkü hâlini aldığı kabul edilir.
Evde dikey şiş olmadığı için et, dar bir kaba bastırılarak katmanlanır ve fırında pişirilir. Sonuç dönerciyle birebir aynı olmaz ama doku ve tat oldukça yaklaşır; asıl fark, ince kesilebilmesinden gelir.
Bu yüzden etin fırından çıktıktan sonra soğutulması kritik bir adımdır. Sıcak et bıçağın altında ezilir ve parçalanır; soğuduğunda yağlar katılaşır, et sıkışır ve kağıt inceliğinde dilimlenebilir. Marinasyondaki yoğurt ve süt eti yumuşatır, soğan suyu ise posasız kullanıldığı için pişerken yanmaz.