Enginar reçeli, İzmir'in Karaburun ilçesinde yaygın olarak yapılan alışılmadık bir reçeldir. Karaburun enginarıyla ünlüdür ve bu bolluk, meyve dışı malzemelerle reçel yapma geleneğini doğurmuştur.
Enginarla çalışmanın tek zorluğu kararmasıdır. Kesilen yüzey havayla temas ettiği anda oksitlenip kahverengileşir; bu hem görüntüyü hem tadı bozar. Bu yüzden temizlenen her parça hemen limonlu suya atılmalıdır — reçelin açık renkli kalması buna bağlıdır.
Ön haşlama da atlanmamalıdır: enginarın hafif acımsı tadını yumuşatır ve şekerle pişerken daha çabuk kıvam almasını sağlar. Tadı meyve reçellerine benzemez; hafif, otsu ve kendine has bir tatlılığı vardır.
