Gül reçeli, Isparta ve Burdur yörelerinin yağ gülü üretimiyle özdeşleşmiş geleneksel reçelidir; Osmanlı mutfağında gülbeşeker adıyla bilinirdi ve şerbet, macun ve tatlıların içinde kullanılırdı.
Reçelin tamamı gülün kokusuna dayanır ve bu koku ısıya çok duyarlıdır. Diğer reçellerin aksine burada uzun kaynatma zararlıdır — uçucu yağlar buharla birlikte kaybolur ve elde kalan yalnızca pembe renkli şeker şurubu olur. Bu yüzden pişirme süresi 15 dakikayı geçmemelidir.
Yaprakların şekerle elle ovulması, hücre duvarlarını kırarak renk ve aromayı serbest bırakır; bu adım reçelin rengini de belirler. Limon tuzu hem rengi canlandırır hem şekerin kristalleşmesini önler. Kullanılacak gülün ilaçsız olması sağlık açısından şarttır.
