Haydari, meyhane ve meze kültürünün klasiklerindendir. Cacıkla aynı temeli paylaşır ama tamamen farklı bir mezedir: cacık sulandırılıp kaşıkla içilirken haydari koyu, ekmeğe sürülebilecek kıvamdadır.
Kıvamı belirleyen tek şey yoğurdun süzülmesidir. Yoğurdun peynir altı suyu ayrıldığında geriye yoğun ve kremsi bir yapı kalır; bu adım atlanırsa meze yarım saat içinde sulanır ve tabakta dağılır.
Lor veya beyaz peynir eklemek yaygın bir yöntemdir — hem kıvamı garantiler hem mezeye tuzlu bir derinlik katar. Zeytinyağının azar azar eklenip çırpılması ise karışımın parlak ve pürüzsüz olmasını sağlar; bir kerede dökülen yağ yoğurdun üzerinde ayrı kalır.
