Hısrimiye, 15. yüzyılda Muhammed bin Mahmûd-ı Şirvânî'nin Türkçeye çevirdiği Kitâbü't-Tabîh'de yer alan bir Osmanlı yemeğidir. Adı Arapça hısrım (koruk) sözcüğünden gelir; yemeği tanımlayan da bu olgunlaşmamış üzüm suyudur.
Kaynakta kayıtlı malzemeler dönemin mutfak anlayışını eksiksiz gösterir: kuzu ve tavuk bir arada, patlıcan ve kabak gibi sebzeler, elma gibi meyveler, koruk ve limon asidi, badem, damla sakızı, tarçın ve gül suyu. Tatlı, ekşi, baharatlı ve çiçeksi notların bir tabakta buluşması ortaçağ İslam mutfağının imzasıdır.
⚠ Kaynakta malzemeler sıralanır, adım adım yöntem verilmez; buradaki uygulama dönemin ekşili et yemeklerinin bilinen tekniğine dayanır. Asidin (koruk, limon) sebzeler yumuşadıktan sonra eklenmesi teknik bir zorunluluktur — asidik ortamda sebze pektini sertleşir. Damla sakızı ve gül suyu ise uçucu oldukları için ateşten alınmadan katılır.
