Hummaziye, Osmanlı mutfağının ekşili et yemeklerindendir. Adı Arapça "hummaz" (ekşi) kökünden gelir. Aynı tencerede hem kuşbaşı et hem küçük köftelerin bulunması, dönemin sofralarında sık rastlanan bir zenginlik göstergesidir.
Yemeğin karakterini turunç ve koruk suyu belirler. Bugün mutfağımızda pek kullanılmayan bu iki ekşi kaynak, domatesin Anadolu'ya girmesinden önce yemeklere asitlik veren başlıca malzemelerdi. Turunç bulunamıyorsa portakal ve limon suyu karışımı yakın bir sonuç verir.
Zamanlama kritiktir: ekşi malzemeler pişirmenin sonunda eklenir. Asit, etin bağ dokusunun çözülmesini yavaşlatır; baştan eklenirse et saatlerce pişse de sert kalır. Dövülmüş badem ise hem aroma katar hem de sosu doğal yoldan bağlar — Osmanlı mutfağının unsuz koyulaştırma yöntemlerinden biridir.