İsfidbâc, Abbasi ve Osmanlı mutfaklarının ortak yemeğidir; adı Farsça "beyaz çorba" anlamına gelir. Tarifi Bağdâdî'nin Kitâbü't-Tabîh'inde yer alır ve ortaçağ İslam mutfağının en yaygın et yemeklerinden biriydi.
Adındaki "beyaz" bir tarif kuralıdır: yemeğe renk verecek hiçbir malzeme konmaz. Domates, salça, safran ya da nar ekşisi bulunmaz; suyu berrak ve açık kalır. Bu, dönemin renkli (kızıl, sarı) yemeklerinden ayrıştıran bir sınıflandırmaydı.
⚠ Kaynakta malzemeler kayıtlıdır, adım adım yöntem ayrıntılı verilmez; buradaki uygulama dönemin haşlama et yemeklerinin bilinen tekniğine dayanır. Çörek otu ve dereotu bu yemekte belirleyicidir; ikisi de aroması uçucu olduğu için sona bırakılır. Kuyruk yağı ise dönemin standart pişirme yağıdır.