Sirkencubin

Sirkencubin veya Sirkencübin (Farsça: سکنجبین), bal ve sirke yapılan bir içecektir. Sirkencubin Farsça سرکه serke "sirke" ve انگبین angabin "bal" kelimelerinin birleştirilmesinden oluşmuştur. Türkçe çeviri olarak sirkencübin, sirkengübin veya sirkencebin olarak da isimlendirilmiştir. Batı dillerinde oxymel (Latince asit ve baldan, Antik Yunanca ὀξύς asit ve μέλι baldan) olarak bilinir. Mevlâna Celaleddin Rumi, Mesnevi-i Manevi ve Divan-ı Kebir adlı eserlerinde ismi geçmektedir. Mevlevi adetlerinde her öğünde yemeğe bu şerbet ile başlamak gerekir.

Selçuklu mutfağında ve Osmanlı mutfağında bir şerbet olarak içilmiştir. Sirkencubin şerbetini hazırlamak için ilk olarak sirke ve bal karıştırılır. Bu karışıma su ilave edilip soğutularak servis edilir. Ramazan ayında özellikle Osmanlı padişahları tarafından tüketilen bir içecekti.

Yazarı İbni Sina'nın öğrencisi olan Arapça yazılmış Hıfzısıhha risalesinde sirkencubin tarifi verilmiştir. Hangi hastalıklarda kullanılacağı yazılmıştır.

Lisanü'l-Etibba (Tabiplerin Dili) kitabında sirkencubinden bahsedilmiştir.

Tıpta kullanımı

• Ağrı kesici olarak Hipokrat önermiştir.
• Epilepsi (sara) hastalığının ve yüksek ateşin tedavisinde Romalı tıp hekimi Dioscorides önermiştir.
• Mide rahatsızlığı için Romalı hekim Galen önermiştir.
• Gebelik önleyici olarak Antik Yunan’dan hekim Soranus önermiştir.
• Astım için Bizanslı hekim Paulus Aeginata önermiştir.
• Mesane rahatsızlıkları tedavisinde kullanılmıştır.
• Tüberküloz (verem) tedavisinde kullanılmıştır.
• Diş sorunları tedavisinde kullanılmıştır.
• Ağız kokusu tedavisinde kullanılmıştır. Hekim Bereket de ağız kokusu tedavisinde kullanmıştır.
• Safra rahatsızlıkları tedavisinde kullanılmıştır.
• Karın ağrısı tedavisinde kullanılmıştır.
• Humma tedavisinde kullanılmıştır.
• Sinir hastalıklarının tedavisinde kullanılmıştır