Türk çayı, çift katlı çaydanlıkta demlenen ve ince belli bardakta içilen bir demleme geleneğidir. Çayın Türkiye'de üretimi 20. yüzyıl başında Rize'de başlamış, kısa sürede ülkenin en çok tüketilen içeceği hâline gelmiştir.
Yöntemin özü, demliğin doğrudan ateşle değil altındaki suyun buharıyla ısıtılmasıdır. Böylece demlik sabit ve düşük bir sıcaklıkta kalır. Kaynayan suda demlenen çayda tanenler aşırı çözünür; sonuç acı ve buruk bir içecektir.
Demliğin önceden ısıtılması ve kuru çayın kısa süre ısıtılması, çay yapraklarının aromasını açar. Bardağa önce demden sonra sudan koyulması ise koyuluğu kişiye göre ayarlamayı sağlar — Türk çay kültüründe "açık", "tavşan kanı" ve "demli" ayrı tercihlerdir.