Tantuni, Mersin'in dünyaya tanıttığı sokak lezzetidir. Adının, etin tavada çıkardığı "tantun tantun" sesinden geldiği söylenir. Türkiye'nin dört bir yanında satılsa da asıl tekniği Mersin'e özgüdür.
Tantuniyi kebaptan ayıran şey pişirme yöntemidir: et doğrudan yağda kavrulmaz, önce suyla pişirilir. Su tamamen çekilene kadar geçen sürede etin bağ dokusu yumuşar; ancak ondan sonra yağ eklenip kavrulur. Doğrudan yağa atılan et sert kalır, tantuni olmaz.
Etin inceliği de belirleyicidir — neredeyse kıyma kadar küçük doğranmalıdır ki her lokmada eşit dağılsın. Geleneksel olarak pamuk yağı kullanılır; bulunmazsa nötr aromalı herhangi bir sıvı yağ iş görür. Sumakla ovulmuş soğan ise dürümün olmazsa olmazıdır, etin yağlılığını dengeler.