Turşu, Anadolu'nun en köklü saklama yöntemlerinden biridir. Sonbaharda kurulur, kış boyunca tüketilir. Sebze çeşidi yöreye göre değişir: Karadeniz'de karalahana, Ege'de deniz börülcesi, İç Anadolu'da beyaz lahana öne çıkar.
Turşuyu koruyan şey laktik asit fermantasyonudur. Tuzlu ortamda zararlı bakteriler üreyemezken laktik asit bakterileri sebzenin şekerini aside çevirir; ortaya çıkan asitlik hem koruyucudur hem turşunun tadını verir.
İki kural belirleyicidir: sebzeler daima salamuranın altında kalmalı ve kap hava alabilmelidir. Yüzeye çıkan sebze oksijenle temas ettiği için küflenir; sızdırmaz kapatılan kavanoz ise oluşan gazla basınç yapıp patlayabilir. Tuz oranı litre başına yaklaşık 2 yemek kaşığıdır — az tuz turşuyu yumuşatır.