Eski bir virüs, insan ve şempanze beyni arasındaki farkı açıklamaya yardımcı olabilir
Şempanze genomuna yerleşmiş eski virüs DNA'sı, insanda beyin gelişiminde rol oynayan LINC00662 genini susturuyor.

Milyonlarca yıl önce şempanzeleri enfekte eden bir virüs, geride kalıcı bir genetik iz bıraktı. Lund Üniversitesi'nden araştırmacılar, bu izin insan ve şempanze beyninin gelişimindeki önemli bir farkı açıklamaya yardımcı olabileceğini bildirdi. Science Advances dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, şempanze genomuna gömülmüş antik virüs DNA'sı, insanlarda etkin kalan ve gelişen beyinde önemli rol oynadığı anlaşılan bir geni kapatıyor.
Susturulan gen: LINC00662
Çalışmanın merkezinde LINC00662 adlı gen var. Ekip, bu genin erken insan beyni gelişimi sırasında etkin olduğunu, şempanze beyin modellerinde ise tamamen kapalı kaldığını saptadı. Farkın kaynağı, milyonlarca yıl önce şempanzeleri enfekte eden PTERV1 virüsünün genetik kalıntısı olarak görünüyor.
PTERV1, endojen retrovirüs denen gruba giriyor. Bu virüslerin genetik malzemesi konağın DNA'sına katılıyor ve sonraki kuşaklara aktarılabiliyor. PTERV1 zamanla şempanze genomunun farklı bölgelerine dağılan çok sayıda kopya üretmiş. Araştırmacılar bu viral dizilerin metilasyon adı verilen bir süreçle sistematik biçimde susturulduğunu gördü. Metilasyon, DNA üzerindeki kimyasal değişikliklerle gen etkinliğini düzenleyen mekanizmalardan biri. Bu olayda, viral yerleşimin komşusu olan ve beyin gelişimiyle ilişkili geni de kapattığı anlaşılıyor.
Minik beyinlerle yapılan deney
Etkiyi incelemek için ekip, insan ve şempanze kök hücrelerinden organoid adı verilen minyatür beyin modelleri geliştirdi. Bu üç boyutlu yapılar, gelişen beyin dokusunun bazı özelliklerini laboratuvar koşullarında taklit ediyor. İki gruptaki fark çarpıcıydı: LINC00662 insan organoidlerinde güçlü biçimde etkinken şempanze organoidlerinde hiç çalışmıyordu. Çalışmanın isimlerinden Patricia Gerdes, genin insan organoidlerinde güçlü biçimde ifade edildiğini, şempanze organoidlerinde ise hiç ifade edilmediğini belirtiyor.
Araştırmacılar sonra virüs DNA'sının farktan doğrudan sorumlu olup olmadığını sınadı. CRISPR-Cas9 gen düzenleme teknolojisiyle şempanze hücrelerinden viral diziyi çıkardılar. Sonuç net oldu: virüs DNA'sı kaldırılınca daha önce kapalı olan LINC00662 yeniden devreye girdi. Gerdes'e göre bu, genin şempanzelerde kapalı olmasından gerçekten viral yerleşimin sorumlu olduğunu gösteriyor.
Ekip ayrıca genin insan beyninde ne işe yaradığını anlamaya çalıştı. Bunun için CRISPR ile insan beyin organoidlerinde geni kapattı ve diğer genlerin tepkisini inceledi. LINC00662 devre dışı kalınca, sinir hücrelerinin gelişimi ve nöronlar arasındaki bağlantıların oluşumuyla ilişkili genlerin etkinliği azaldı. Bu süreçler, beynin iletişim kuran ağlarını kurması için gerekli.
Arka plan
Salgın hastalıklar çoğu zaman modern bir tehdit gibi görülse de bulaşıcı hastalıklar milyonlarca yıldır geniş hayvan ve insan topluluklarında yayılıyor. Bazı eski enfeksiyonlar geride viral DNA parçaları bıraktı ve bu parçalar bugün de genlerin işleyişini etkileyebiliyor. Endojen retrovirüsler bu mirasın en bilinen örneklerinden. Virüs üreme hücrelerinin DNA'sına yerleştiğinde, sonraki kuşaklar onu kalıtsal olarak taşıyabiliyor ve değişim zamanla bütün bir popülasyona yayılabiliyor.
Çalışmayı yöneten Johan Jakobsson, incelenen virüsün özellikle şempanzeleri etkilediğini hatırlatıyor. İnsanlarla şempanzelerin genetik yapısı büyük ölçüde benzer olduğu için, aradaki farkı yaratan şeyin genlerin nasıl düzenlendiği olduğunu vurguluyor. Yani fark, çoğu zaman genlerin kendisinden çok hangi genin ne zaman açılıp kapandığında yatıyor.
Neden önemli?
Bulgu, evrimde düzenleyici değişikliklerin ne kadar belirleyici olabileceğini gösteriyor. İki türün DNA'sı birbirine yakın olsa bile, tek bir genin açık ya da kapalı olması beyin gelişiminin seyrini farklılaştırabilir. Eski bir enfeksiyonun izi de bu düzenlemeyi kalıcı biçimde değiştirebilir. Bu, insan beynini özel kılan etkenler arasında virüs kaynaklı DNA'nın da düşünülmesi gerektiğine işaret ediyor.
Jakobsson, gen düzenlenmesindeki bu farkların anlaşılmasının, genetik etkinliğin beyni nasıl koruduğuna ya da hasar ve hastalığa nasıl katkıda bulunduğuna dair ipuçları da verebileceğini söylüyor. Yine de çalışma organoid modellerine dayanıyor. Laboratuvarda büyütülen bu yapılar gelişen beynin her yönünü yansıtmıyor, dolayısıyla bulguların tam beyin düzeyindeki karşılığı ayrıca araştırılmalı.
Kaynak: Yudum — https://www.yudum.net/haber/eski-bir-virus-insan-ve-sempanze-beyni-arasindaki-farki-aciklamaya-yardimci-olabilir.html — Yazdırma tarihi:




















