Zeytinyağlı yaprak sarma, Türk mutfağının en zahmetli ama en gösterişli mezelerindendir. Ege ve Akdeniz mutfaklarında bayram ve davet sofralarının değişmezidir.
İç harcın yarı pişmiş bırakılması tarifin temel kuralıdır. Pirinç sarma sırasında tam pişmiş olursa tencerede dağılır; çiğ kalırsa sarmalar pişmez. Doğrusu pirincin suyunu çekip diri kalmasıdır — kalan pişme tencerede tamamlanır.
Sararken sıkı ama çok sıkı olmamak gerekir: pirinç pişerken şişer, aşırı sıkı sarılan sarma patlar. Üzerine konan ters tabak da geleneğin parçasıdır; sarmaların kaynarken oynamasını ve açılmasını engeller. Kuş üzümü, dolmalık fıstık, tarçın ve yenibahar üçlüsü ise bu yemeği Osmanlı saray mutfağına bağlayan klasik tat imzasıdır.